Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

Με «φανταστικά» στοιχεία έστειλαν την Ελλάδα (το 2009) στο απόσπασμα

Με «φανταστικά» στοιχεία έστειλαν την Ελλάδα (το 2009) στο απόσπασμα 
 Η ∆ΙΟΓΚΩΣΗ των στατιστικών στοιχείων που εκτίναξε το έλλειμμα στο 15% το 2009 ήταν αποτέλεσμα της συνεργασίας -τns Εθνικής  Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος (ΕΣΥΕ), που σήμερα λέγεται ΕΛ.ΣΤΑΤ. (Ελληνική Στατιστική Αρχή), και της Eurostat Για εκείνη την τεχνητή «διόγκωση», που στηρίχθηκε σε «μαϊμού» υπερεκτιμημένες νοσοκομειακές οφειλές, έγραψε πρόσφατα δύο αποκαλυπτικά άρθρα n εφημερίδα «New Europe», περιγράφοντας µε αδρές γραμμές πώς στήθηκε το κόλπο και διεπράχθη το «έγκλημα  που συντελέστηκε εις βάρος της Ελλάδας. 
Τον Οκτώβριο του 2009 συνέπεσαν δύο γεγονότα που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην ψευδή διόγκωση των νοσοκομειακών οφειλών: n αλλαγή κυβέρνησης στην Ελλάδα και n αποστολή στην Eurostat των συσσωρευμένων νοσοκομειακών οφειλών 2005-2008 που εκκρεμούσαν. 
Κοινή πρακτική είναι σι νεοεκλεγμένες κυβερνήσεις να ισχυρίζονται ότι κληρονόμησαν σωρεία προβλημάτων από την προηγούμενη κυβέρνηση, έτσι ώστε να μπορούν τον επόμενο χρόνο να παρουσιάσουν μια «βελτίωση» οφειλόμενη oτιs δικές τους πολιτικές.
Τα αποκαλυπτικά άρθρα Tns εφημερίδας «New Europe», µε τα οποία αποδεικνύεται το έγκλημα τηs ΕΛ.ΣΤΑΤ. µε τη συνεργασία της Eurostat .
Η νοοτροπία αυτή οδήγησε αρχικά τη νέα ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών uno τον αλήστου µνήµης Γιώργο Παπακωνσταντίνου να κάνει λόγο για «παραχάραξη των στοιχείων» και να «αναθεωρήσει» προς τα πάνω τις 
νοσοκομειακές οφειλές, καταλήγοντας σε μια παράνομη υπερεκτίμηση του δηµόσιου ελλείμματος και χρέους για την περίοδο 2005-2009. 
To σοκαριστικό, αναφέρει n «New Europe», είναι on n υπερεκτίμηση αυτή δεν ήταν το αποτέλεσμα μεταφοράς ήδη υλοποιημένων δαπανών από άλλα έτη στα έτη 2005-2009, αλλά το αποτέλεσμα επιβάρυνσης όλων των ετών της θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης µε ποσά δισεκατομμυρίων ευρώ που ήταν φανταστικά Ναι, φανταστικά! Και το πιο σοκαριστικό είναι ότι n Eurostat συνεργάστηκε εν γνώσει της για να στηρίξει την αλχημεία .Αντίθετα με άλλες χώρες, όπου οι πρακτικές αυτές, όταν αποκαλυφθούν, τιμωρούνται μέσα από θεσμοθετημένες πειθαρχικές διαδικασίες, στην Ελλάδα το παράνομο μανουβράρισμα των στοιχείων πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις, καταλήγοντας στην οικονομική καταστροφή που βιώνουμε σήμερα.  
Στις 2 Οκτωβρίου του 2009 και now από τις εκλογές που έγιναν λίγο αργότερα τον ίδιο μήνα και στα πλαίσιο των ευρωπαϊκών διαδικασιών, n ΕΣΥΕ είχε στείλει στη Eurostat τους πίνακες ελλείμματος και χρέους. Αυτοί περιελάμβαναν ία κατά προσέγγιση εκτίμηση των εκκρεμουσών νοσοκομειακών οφειλών ίση με  2,3 δισ. ευρώ που είχαν προκύψει από συνήθη έρευνα της ΕΣΥΕ. Η κυβέρνησήτου Γιώργου Παπανδρέου πήγε µε αλχημείες το ποσό των 2,3 δια στο 6,6 δισ. και το έλλειμμα στο 15% του ΑΕΠ.  Ενάμση μήνα μετά την παράνομη διόγκωση του δηµοσίου ελλείμματος, το υπουργείο Οικονομικών κάλεσε τις φαρμακευτικές εταιρίες και τους ζήτησε να δεχθούν µία έκπτωση 30% για την περίοδο 2005-2008, γράφοντας τον επίλογο της κοροϊδίας εις βάρος των Ελλήνων. 
Στην περίπτωση των νοσοκομειακών οφειλών δύο κυρίως γεγονότα διευκόλυναν τη διαστρέβλωση των στοιχείων: το συστημικό πρόβλημα "τns ύπαρξης απαρχαιωμένων λογιστικών πλαισίων στον δηµόσιο τομέα και οι μυστικές 
διαβουλεύσεις της νεοεκλεγμένης κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου µε ανώτατα στελέχη του ∆ΝΤ, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα για να υπαχθεί n χώρα στο ∆ΝΤ. Όπως έχει ήδη λεχθεί από πολλές πλευρές, κάτι δραματικά σοκαριστικό έπρεπε να συμβεί για να αναλάβει το ∆ΝΤ τον έλεγχο της χώρας. Η ιδέα μιας δημοσιονοµικής κρίσης σε συνδυασμό µε την αναβίωση των αποκαλούμενων «Greek Statistics» ενεφανίσθη ως n τέλεια δικαιολογία για την εισβολή του ∆ΝΤ στα ευρωπαϊκά πράγματα.
Έτσι καταλήγει n «New Europe», «στατιστικές πρακτικές, σαν την ταχυδακτυλουργική επινόηση ψεύτικων, µη υπαρχόντων ελλειμμάτων που είχαν εξαχθεί από τις εκκρεμούσες νοσοκομειακές οφειλές Tns περιόδου 2005-2008, αποδείχτηκαν n πιο αντιπροσωπευτική στατιστική ραδιουργία των ετών 2009 και 2010»
Στην Ελλάδα όπως και στην υπόλοιπη E.E., τα δηµόσια νοσοκομεία παραδοσιακά προμηθεύονται φάρμακα και νοσοκομειακό υλικό από προμηθευτές που συνήθως πληρώνονται αργότερα από την ημερομηνία παράδοσης. 
Σχετικά µε την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2009 είχε συσσωρευτεί ένας τεράστιος αριθμός µη 
αξιολογημένων νοσοκομειακών οφειλών των ετών 2005-2008 και ταυτόχρονα n συνολική αξία αυτών των οφειλών δεν ήταν ακόμα γνωστή Πρέπει να τονίσουµε on n Ελλάδα δεν είναι n μόνη χώρα που έχει τέτοιου είδους στατιστικά προβλήματα. Σύμφωνα µε την Ευρωπαϊκή Ένωση Φαρμακοβιοµηχανιών (ΕΓΡΙΑ), που περιλαμβάνει πολυεθνικές όπως οι Roche και Novartis, το 2011 τα ευρωπαϊκά κράτη χρωστούσαν 12-15 δισ ευρώ στη φαρμακοβιομηχανία από συσσωρευμένες οφειλές προηγουμένων χρόνων.

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

Βαϊμάρη και Αθήνα
Του Θανου Βερεμη*
Ακούμε από τα ΜΜΕ να γίνεται λόγος για τη σχέση της περιόδου κρίσης που διέρχεται η Ελλάδα με τις συνθήκες που επέτρεψαν την κατίσχυση του ναζισμού στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1918-1933). Ποια τα κοινά στοιχεία των δύο παραδειγμάτων και ποιες οι διαφορές μεταξύ τους; Τα κοινά είναι τα ακόλουθα:
1. H κυβέρνηση του «Μεγάλου Συνασπισμού» το 1928-1932 ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες και το Λαϊκό Κόμμα (και μερικά μικρότερα) της Γερμανίας θυμίζει την εικόνα της ελληνικής κυβέρνησης σήμερα. Αν μάλιστα λογαριάσουμε το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας (13,1%) και το ναζιστικό εθνικοσοσιαλιστικό (18,3%) μετά τις εκλογές του 1931, θα πλησιάσουμε τους αντιπολιτευόμενους στη σημερινή ελληνική Βουλή.
2. Η οικονομική κρίση του 1929-30 υπήρξε ο άνεμος στα πανιά του ναζισμού και βέβαια η κυριότερη εξήγηση για την άνοδο της Χρυσής Αυγής στα καθ’ ημάς.
3. Η έκπτωση της φιλελεύθερης Δημοκρατίας του Μεσοπολέμου πραγματοποιήθηκε κυρίως από την υπονόμευση που απεργάζονταν τα άκρα, το ΚΚΓ και οι αριστερές επαναστατικές του ομάδες πρώτα και έπειτα τα ναζιστικά τάγματα εφόδου. Στο σημερινό μας Κοινοβούλιο η απαξίωση του «καπιταλιστικού» κοινοβουλευτισμού από το ΚΚΕ είναι μια πραγματικότητα που όλα τα κόμματα αποδέχονται. Η ίδια περιφρόνηση εκφράζεται σποραδικά και από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (διάκριση ανάμεσα σε δεξιά και αριστερή βία, προτροπές σε ανατροπή της έννομης τάξης). Η επίκληση της Δημοκρατίας δεν αποτελεί αναγκαστικά τεκμήριο δημοκρατικότητας αφού ο όρος σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικά μεταξύ τους καθεστώτα. Αλλη η αντίληψη της Δημοκρατίας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και άλλη στις πρώην Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες του Ανατολικού Συνασπισμού.
4. Η προσπάθεια Φιλελεύθερων διανοούμενων όπως ο Τόμας Μαν, να δημιουργηθεί κοινή γραμμή πλεύσης ανάμεσα στους συντηρητικούς και σοσιαλδημοκράτες κοινοβουλευτικούς του 1930, θυμίζει σημερινές εκκλήσεις προς την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση να συμφωνήσουν σε ορισμένες αρχές για να απομονώσουν τη Χρυσή Αυγή. Ο Πρώσος πρωθυπουργός Οτο Μπράουν επικαλέστηκε τότε τον συνασπισμό των λογικών ανθρώπων.
5. Η επίκληση του λαού (volk) υπήρξε κοινό στοιχείο της Δεξιάς και της Αριστεράς και στις δύο περιπτώσεις και χρησιμοποιείται και σήμερα εις βάρος της ισχύος του νόμου. Ο λαϊκισμός ο οποίος μαστίζει το πολιτικό φάσμα –δεξιό και αριστερό- παραπέμπει στη νομιμοποίηση της βίας και της αυθαιρεσίας τις οποίες επέβαλε ο Χίτλερ και οι οπαδοί του.
Οι διαφορές είναι αρκετές :
1. Η Ελλάδα δεν εξέρχεται από μια στρατιωτική ήττα όπως η Γερμανία το 1919.
2. Η επιπολαιότητα της γερμανικής Αριστεράς και της Δεξιάς έναντι των ναζιστών εξηγείται εν μέρει από την απουσία τότε των εμπειριών που σήμερα γνωρίζουμε για τους οπαδούς του Χίτλερ. Η σημερινή περιφρόνηση του κράτους δικαίου από αριστερούς και δεξιούς πολιτευτές αποτελεί αδικαιολόγητη αν όχι εγκληματική πράξη.
3. Ο αρνητικός ρόλος του υπέργηρου προέδρου της Δημοκρατίας Χίντενμπουργκ δεν έχει το αντίστοιχό του στη σημερινή Ελλάδα, αφού ο θεσμός εδώ ελάχιστη εξουσία φέρει. Η ευθύνη του Χίντενμπουγκ για την άνοδο του Αυστριακού δεκανέα στη θέση του Γερμανού καγκελάριου είναι τεράστια.
Μένει να εξακριβώσουμε αν οι Ελληνες ψηφοφόροι είναι εξίσου αμετροεπείς με τους Γερμανούς των εκλογών της 5ης Μαρτίου 1933 που έδωσαν στον Χίτλερ το 44% των ψήφων. Η λεπτομέρεια διέφυγε της προσοχής του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ όταν δήλωνε ότι «η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα». Αν είχε διαβάσει τον Αριστοτέλη θα ανακάλυπτε ότι το δημοκρατικό σύστημα είναι το ευπαθέστερο απ’ όλα και προϋποθέτει ενάρετους ψηφοφόρους για να λειτουργήσει σωστά. Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο παρακολουθώντας τη σημερινή Βουλή μας εν δράσει.
Ασφαλώς η Χρυσή Αυγή είναι γνήσιο προϊόν της κρίσης και πρέπει να αντιμετωπισθεί με σκληρά μέτρα μνημονιακού τύπου. Αλλά ας μην ξεχνάμε τη διάχυτη ανομία που ανεχόμαστε χρόνια τώρα και τον μιθριδατισμό που μας προκαλεί το δηλητήριο το οποίο εκρέει ο λαϊκισμός. Ας θυμηθούμε το καίριο άρθρο του Αγγελου Στάγκου «Ο ελληνικός φασισμός στο προσκήνιο» (15 Σεπτεμβρίου 2013):
«Οι καταστροφές και οι λεηλασίες στην Αθήνα, (η δολοφονία τριών νέων ανθρώπων στη Marfin), τα γεγονότα της Κερατέας και των Σκουριών… οι απερίγραπτες δηλώσεις συνδικαλιστών, οι βανδαλισμοί σε βάρος κτιρίων, οι θανατηφόρες επιθέσεις κατά μεταναστών, οι λήψεις αποφάσεων από ελάχιστες μειοψηφίες σε πανεπιστήμια και συνδικαλιστικές οργανώσεις, η χρησιμοποίηση των μαθητών για αλλότριους σκοπούς, οι συνεχείς μεθοδεύσεις πρυτάνεων εναντίον κάθε αλλαγής στα ΑΕΙ…». Μάθαμε να ζούμε με όλα αυτά σαν να ήταν φυσιολογικές καταστάσεις.

* Ο κ. Θάνος Βερέμης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΡΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ “ΑΛΩΣΗ 1453”

Ακόμη ένα ρεκόρ για την ακριβότερη κινηματογραφική παραγωγή στην τουρκική ιστορία.
Πέντε εκατομμύρια Τούρκοι έχουν δει την υπερπαραγωγή “Άλωση 1453”...
Ρεκόρ εισιτηρίων κάνει η τουρκική ταινία «Άλωση 1453». Κλείνοντας την τρίτη εβδομάδα προβολής στις κινηματογραφικές αίθουσες της Τουρκίας υπολογίζεται ότι ήδη 5.042.994 θεατές έχουν σπεύσει στα σινεμά για να παρακολουθήσουν το στόρι.
Για την ολοκλήρωση της ταινίας ξοδεύτηκαν περισσότερα από 17 εκατ. δολάρια και χρειάστηκαν σχεδόν τρία χρόνια γυρισμάτων και μοντάζ.Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή του σουλτάνου Μωάμεθ μέχρι τη στιγμή της εισβολής των Οθωμανών στην Κωνσταντινούπολη την αποφράδα Τρίτη 29 Μαΐου του 1453 και χρονικά
συμπίπτει με την επέτειο των 560 ετών από την κατάληψη της Βασιλεύουσας.
Η τουρκική υπερπαραγωγή έχει προκαλέσει και κριτική εκ των έσω. Ενδεικτικά είναι όσα είχε γράψει το Φεβρουάριο στην αγγλόφωνη έκδοση της Hurriet ο δημοσιογράφος Μπουράκ Μπεκντίλ, ο οποίος έθετε το ρητορικό ερώτημα να γιόρταζαν οι Βρετανοί την “άλωση του Λονδίνου” ή οι Γερμανοί την “Άλωση του Βερολίνου”.
“Μήπως πρέπει να περιμένουμε να ακολουθήσουν ταινίες όπως “‘Άλωση 1974’’ ή ‘’Αφανισμός 1915’’;” ειρωνευόταν εμμέσως τους συμπατριώτες του ο Τούρκος δημοσιογράφος.
Ομολογία ενός Σκεπτόμενου Τούρκου δημοσιογράφου Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην έγκυρη εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardiç, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...
Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεμαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγ- κεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής

” Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή με τις πράξεις μας...
” « ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο με θέμα : «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...
ΑΝ έφτιαχναν μακέτα με τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες με τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη... (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)
ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό μας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω...
ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης... (όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)
ΑΝ έφτιαχναν μια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά Σταυρό....
ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα μας άρεσε;
Δεν θα μας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη μας από την Ελλάδα.
Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο;
Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες;
Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, (μ΄ αυτές τις γιορτές πού κάνετε) διακηρύσσετε σε όλο τον κόσμο ότι:
«αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά μας, ήρθαμε εκ των υστέρων και τα πήραμε με τη ßία».
Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη μνήμη μια υπόθεση 6 αιώνων;
Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια μέρα θα δοθεί πίσω;
Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε μερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919.
Μη φοβάστε, τα 9 εκατομμύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατομμυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.
Κι οι δικοί μας που γιορτάζουν την Άλωση είναι μια χούφτα φανατικοί μόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα.
Ρε σεις, αν μας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις μέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε ;
Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;
Αντί να περηφανευόμαστε με τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε με αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν.
Όλη η Ανατολή είναι περιοχή μέ την βία κατακτημένη...Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana= μάνα, dolu= γεμάτη) αλλά προέρχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή.
Ακόμα και η ονομασία της Ισταμπούλ δεν είναι όπως μας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάμ»
τραßώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».
Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαμε, μόνιμη εγκατάσταση, τέλος η νομαδική ζωή και γι’ αυτό ο λαός αγοράζει πέντε – πέντε τα διαμερίσματα. Κανείς δεν μπορεί να μας κουνήσει, ηρεμήστε πια...

Οι χωριάτες μας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες...».

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

Χρήση γενόσημων στο 60% συμφώνησαν Άδωνις - τρόικα - Ειδήσεις - Ελλάδα - in.gr

Χρήση γενόσημων στο 60% συμφώνησαν Άδωνις - τρόικα - Ειδήσεις - Ελλάδα - in.gr

Κλείδωσε» η πώληση των ΜΗΣΥΦΑ στα σούπερ μάρκετ

Εως 880% ακριβότερα από τη Σουηδία, τα γενόσημα στην Ελλάδα | Άρθρα | Ελευθεροτυπία

Εως 880% ακριβότερα από τη Σουηδία, τα γενόσημα στην Ελλάδα | Άρθρα | Ελευθεροτυπία

Κυριακή 30 Ιουνίου 2013

"Παγκόσμιες Θεωρίες Συνωμοσίας"

Έβρισκα πάντοτε υπερβολικές και δύσκολα κατανοητές τις διάφορες θεωρίες παγκόσμιας συνομωσίας που κατά καιρούς διάφοροι «γραφικοί» έφερναν στην δημοσιότητα.
Μου ήταν πολύ δύσκολο να δεχτώ λόγου χάρη τα λεγόμενα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», ή οι περίφημες δηλώσεις Κίσσινγκερ: 
Henry Kissinger: «The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: Perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East»
Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες: έτσι ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν. Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους, την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους, ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή).
Απόσπασμα ομιλίας του Henri Kissinger στην Ουάσινγκτον τον Σεπτέμβρη του 1974...
Την ίδια ώρα τις τελευταίες μέρες έχει δει το φως της δημοσιότητας –όχι ευρέως δυστυχώς, άλλωστε η ελληνική κοινωνία ασχολείται με την τέως ΕΡΤ! Και τα εκπέμποντα πειρατικό σήμα απολυμένα κομματόσκυλα – η είδηση ότι η Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα είναι ο βασικός χορηγός του «Athens Gay Pride 2013».

Και σαν να μην έφταναν τα παραπάνω πριν λίγες μέρες το Ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ πέρασε νόμο με το οποίο επιτρέπει τον γάμο ατόμων του ίδιου φύλλου σε μια χώρα που όπως μπορείτε να δείτε στο παρακάτω χάρτη είναι βαθύτατα συντηρητική και κάθετα αντίθετη στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών.
Η είδηση δεν είναι όμως αυτή! Η είδηση είναι ότι η Αμερικανική Πρεσβεία των Αθηνών πιέζει την Ελληνική κυβέρνηση να λάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες που να επιτρέπουν τον γάμο ατόμων ιδίου φύλλου στην Ελλάδα!!!
Κάποιος κακόπιστος θα μπορούσε να συνδυάσει την είδηση αυτή με την ομιλία του Henry Kissinger…  οι συμπτώσεις είναι τραγικά πολλές για να πρόκειται περί συμπτώσεων και όχι περί οργανωμένου σχεδίου…
Το γεγονός είναι ότι εδώ και χρόνια έχει τεθεί σε λειτουργία μια προσπάθεια αποδόμησης της κοινωνικής συλλογικής συνείδησης του Έλληνα, και αυτό έχει γίνει με την συνεπικουρία ντόπιων και ξένων «κύκλων».
Αυτοί που σήμερα μιλάνε για την «πατρίδα» έχουν μέσα τους εκείνους που χρησιμοποίησαν την διανόηση και αποδόμησαν την συλλογικότητα του Έλληνα. Αυτοί δηλαδή που σήμερα ενδύονται το προσωπείο του «Δημοκράτη», του «Φιλελεύθερου», του «Αριστερού», του «Αντι-φασίστα» όλοι αυτοί που τόσα χρόνια ήταν κρατικοδίαιτοι, κηφήνες, δοσίλογοι και κλέφτες, μεταπράτες, εργολάβοι υπερτιμολογημένων δημόσιων έργων, διορισμένοι σε δημόσιες θέσεις, μέσω του πελατειακού συστήματος,  και διατηρώντας τις θέσεις και τα προνόμια τους  χρησιμοποιώντας τις πουλημένες κομματικές συνδικαλιστικές ηγεσίες και τις συντεχνιακές παράλογες απαιτήσεις.   
 Laws regarding same-sex partnerships in the United States
Same-sex marriages granted
Unions granting rights similar to marriage
Legislation granting limited/enumerated right
No specific prohibition or recognition of same-sex marriages or unions
State statute bans same-sex marriage
 State constitution bans same-sex marriage 
State constitution bans same-sex marriage and some or all other kinds of same-sex unions

http://en.wikipedia.org/wiki/Same-sex_marriage_in_the_United_States

Κυριακή 16 Ιουνίου 2013

Το κρατικιστικό μοντέλο της μοιραίας τετραετίας 1981-1985 και οι επιπτώσεις του στην Ελληνική Οικονομία.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 80 η κοινή γνώμη όλο και εντονότερα τη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση κεκτημένων εντός και εκτός προαναφερθέντα προβάλλει επιτακτικά ένα παράδοξο: πολιτικοί που πίστευαν πως η επέκταση του κράτους τη μοιραία τετραετία ’81-’85 ήταν λανθασμένη, και που ταυτόχρονα γνώριζαν ότι η κοινή γνώμη ήθελε έναν αποφασιστικό περιορισμό του κρατισμού, γιατί δεν τόλμησαν να κάνουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις; Γιατί δεν τόλμησαν να συγκρουστούν με τις συντεχνίες του δημόσιου τομέα και τα ειδικά συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα; Γιατί αδράνησαν;
Ο στενός και ευρύς δημόσιος τομέας έχει πανίσχυρα συνδικάτα τα οποία μπορούν να προκαλέσουν κοινωνικές αναταράξεις, όταν η τάση πολλών κυβερνήσεων και πολλών κυβερνώντων ήταν να αποφύγουν τις αναταράξεις. Επίσης, συσπειρώνουν μπλοκ ψηφοφόρων, στους οποίους προσβλέπουν τα δύο μεγάλα κόμματα και, κυρίως εκείνα που κυβερνούν και εκείνα που επιθυμούν να κυβερνήσουν θέλοντας να γίνουν “χαλίφηδες στην θέση του χαλίφη” ορά ΣΥΡΙΖΑ. Κυβερνήσεις και κυβερνώντες επιπλέον ανησυχούν  ότι οι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα είναι καλά οργανωμένοι και αποφασισμένοι να συγκρουστούν για την προάσπιση των προνομίων τους, ενώ διαθέτουν ισχυρό esprit de corps. Υπάρχει αναπόφευκτα ο φόβος ότι μπορεί να καταψηφίσουν μαζικά μια κυβέρνηση ή να μην φέρουν έναν wannabe δελφίνο στην εξουσία. Πέρα από όλα αυτά όμως, υπάρχει και ένα ευρύτερο ζήτημα: Τούτο αφορά τον ομφάλιο λώρο που συνδέει τα ελληνικά κόμματα εξουσίας με το κράτος.
Τα πελατειακά κόμματα, ως μηχανισμοί στελεχών με συγκεκριμένες αντιλήψεις, είναι από τη  φύση τους κρατικιστικά. Ο δημόσιος τομέας είναι το κατεξοχήν πεδίο όπου δρουν, εξυπηρετούν και αντλούν την εκλογική πελατεία τους. Για να εκπληρώσουν αποτελεσματικότερα το ρόλο τους, απαιτείται ο δημόσιος τομέας, όπου εντοπίζεται μια εστία κεντρικής δράσης τους, να είναι μεγάλος και πολυδαίδαλος. Έτσι προσφέρει άπειρες ευκαιρίες  για πελατειακές πρακτικές, από τις πιο ασήμαντες ως τις πιο βαρύνουσες. Βουλευτές και κομματάρχες, μέσω του κράτους, ιδίως αν το κόμμα τους βρίσκεται στην κυβέρνηση, έχουν επίσης άμεση πρόσβαση στους μηχανισμούς της εξουσίας. Για όλους αυτούς τους λόγους, το τελευταίο που επιθυμούν οι κομματικοί μηχανισμοί είναι η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα.
Ο Μάρκ Μαζάουερ, συγγραφέας βιβλίων για την Ελλάδα και καθηγητής στο Παν/μιο Κολούμπια σε συνέντευξή του στην Καθημερινή λέει ότι τα οικονομικά προβλήματα της χώρας ξεκίνησαν την δεκαετία του ’80, υπογραμμίζει την σχέση κρατισμού και κομματικών πελατειακών σχέσεων, για να τονίσει: “ Οι Έλληνες πολιτικοί διόγκωσαν το δημόσιο τομέα ως υποκατάστατο ενός δικτύου κοινωνικής πρόνοιας, αλλά και ως πεδίο για τη δική τους ευνοιοκρατία”.
Άλλος ένας “φρουρός του κρατισμού” ήταν και παραμένει το συνδικαλιστικό κίνημα με τη συγκεκριμένη μορφή που έχει στην Ελλάδα. Αντίθετα λ.χ. με την Γερμανία, το συνδικαλιστικό κίνημα έχει παίξει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της οικονομίας, στην πρόοδο και προστασία των εργαζομένων, στηρίζοντας την οικονομική ανάπτυξη της χώρας με αιχμή του δόρατος τον ιδιωτικό τομέα και τις εξαγωγές. Αναφορικά πάντως με τον ελληνικό συνδικαλισμό, αυτός προερχόταν πάντα από το δημόσιο τομέα και, κυρίως, τις ΔΕΚΟ. Στην ουσία, η ΓΣΕΕ ήταν και παραμένει από τους πρωταγωνιστές για την συντήρηση των προνομίων και των κεκτημένων των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ.
Αν και η ΓΣΕΕ εκπροσωπεί, υποτίθεται, τον ιδιωτικό τομέα, ουδέποτε διανοήθηκε να συγκρουστεί με τους συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ, που διαμόρφωσαν και συντήρησαν προνόμια τα οποία, στην ουσία, επιβαρύνουν τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα! Ούτε βεβαίως διανοήθηκε να καταγγείλει αυθαίρετες συμπεριφορές συνδικαλιστών των ΔΕΚΟ, όπως λόγου χάριν εκείνων της ΔΕΗ, όταν “κατεβάζουν τους διακόπτες” πλήττοντας άμεσα ιδιωτικές επιχειρήσεις και, άρα, τους εργαζομένους σε αυτές.
Οι συνδικαλιστές δεν ήταν μόνο απερίφραστα κρατιστές. Μετέτρεψαν το συνδικαλισμό σε επαγγελματική καριέρα, ενώ είχαν ταυτόχρονα μια καταλυτικά άρνητική επιρροή πάνω στα κόμματά τους.
Οι αρχηγοί του Πασοκ και της ΝΔ, και αυτό πράττει και ο wannabe Τσίπρας, θώπευσαν και θωπεύουν τους συνδικαλιστές τους και συνθηκολογούσαν στις παράλογες απαιτήσεις τους. Αρκετοί από αυτούς μάλιστα έκαναν πολιτική καριέρα. Μερικοί, χωρίς να έχουν τα στοιχειώδη τυπικά προσόντα, τοποθετήθηκαν (από πού έως που;) στην Ευρωβουλή (ειδικότερα η ΝΔ είναι ένοχη για παρόμοιες πρακτικές). Και άλλοι έφτασαν να οριστούν υπουργοί Εργασίας! Η Πασκε, εμπνευσμένη από τα πιο πρωτόγονα κρατικιστικά ανακλαστικά του κόμματος από το οποίο προερχόταν, έγινε βρόγχος για το Πασοκ. Ταυτόχρονα η ΔΑΚΕ εξελίχθηκε και παραμένει μέχρι σήμερα σε μια καρικατούρα της Πασκε.
Τόσο η Πασκε, όσο και η ΔΑΚΕ, είχαν ως μοναδική μέριμνά τους την προάσπιση συντεχνιακών συμφερόντων, ειδικά στο δημόσιο τομέα. Αδιαφορούσαν φυσικά για το βαρύ κόστος πάνω στους φορολογούμενους πολίτες και στην οικονομία της χώρας. Συχνά μάλιστα παραμένει ιδιαίτερα δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς την μια παράταξη από την άλλη. Πριν λίγο καιρό συνδικαλιστές της Πάσκε και της Δακε ένωσαν τις δυνάμεις τους για να αντιδράσουν στη μερική ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Η Πασκε στράφηκε κατά της πασοκικής κυβέρνησης, ενώ η Δακε είχε τις ευλογίες της λαϊκιστικής ΝΔ. Τέλος, Πασκε και Δακε εκφράζουν συγκεκριμένες θέσεις στους πολιτικούς τους φορείς. Η Πασκε συμμαχεί με οτιδήποτε θυμίζει το “παλαιό Πασοκ”. Η Δακε βρισκόταν και βρίσκεται πάντα κοντά στην πτέρυγα της “λαϊκής δεξιάς” της ΝΔ.
Συμπερασματικά: Οι μηχανισμοί των δύο κομμάτων εξουσίας( το ίδιο πράττει και ο wannabe ΣΥΡΙΖΑ) υπήρξαν σωματοφύλακες του κρατικιστικού μοντέλου που διαμορφώθηκε την μοιραία τετραετία 1981-1985. Τα συμφέροντά τους, αλλά και η όλη νοοτροπία τους τους έσπρωχναν στη συντήρηση ενός διογκωμένου δημόσιου τομέα.   


Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

Τριτοκοσμικά Γενόσημα: Το τέλος της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας


Η εισαγωγή γενόσημων από τριτοκοσμικές χώρες, εκτός από άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, αποτελεί τροχοπέδη στις αναπτυξιακές προοπτικές της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και κατ’ επέκταση της Ελληνικής οικονομίας.


Η Ελλάδα είναι μια χώρα που θα μπορούσε να είναι αυτάρκης σε πολλούς παραγωγικούς τομείς και ένας από αυτούς είναι η φαρμακοβιομηχανία της. Ωστόσο, οι μνημονιακές κυβερνήσεις με τις πολιτικές που ακολουθούν προσπαθούν να βάλουν ταφόπλακα στην Ελληνική φαρμακοβιομηχανία, στον τελευταίο υγιή κλάδο της ελληνικής οικονομίας, με την επιχειρούμενη απρόσκοπτη εισαγωγή φθηνών γενόσημων φαρμάκων από τριτοκοσμικές χώρες, όπως η Ινδία, το Μπαγκλαντές, το Πακιστάν και από τον ισχυρό κολοσσό την Κίνα, καταπατώντας έτσι τα συμφέροντα των υγιών ελληνικών επιχειρήσεων, ενισχύοντας το ξένο κερδοσκοπικό κεφάλαιο. Τα εισαγόμενα από το εξωτερικό γενόσημα είναι αμφιβόλου ποιότητας, μη ελέγξιμης παραγωγικής διαδικασίας, αγνώστου τελικούς θεραπευτικού αποτελέσματος και θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια υγεία, καθώς ευθύνονται για σοβαρές αναφερόμενες παρενέργειες και μπορούν να οδηγήσουν τον Έλληνα ασθενή σε απρόβλεπτα δυσμενείς συνέπειες αναφορικά με την υγεία τους, ακόμα και στον θάνατο.



Τα ελληνικά γενόσημα είναι αποδεδειγμένα βιοϊσοδύναμα αντίγραφα ενός μη προστατευόμενου, από την πατέντα, πρωτότυπου φαρμάκου. Παράγονται άλλοτε εξ’ ολοκλήρου και άλλοτε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου στην Ελλάδα, από εταιρίες που έχουν δημιουργηθεί από Έλληνες και απασχολούν Έλληνες εργαζόμενους και υπόκεινται στους αυστηρούς ποιοτικούς ελέγχους σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και τα ελεγκτικά πρωτόκολλα του ΕΟΦ και του Υπ. Υγείας. Γενικά, η πολιτική των γενόσημων από οικονομικής πλευράς παρουσιάζει θετική συσχέτιση με την αναπτυξιακή πολιτική των εθνικών οικονομιών, ιδιαίτερα στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, δεδομένου ότι στο παρελθόν, η πλειοψηφία των γενόσημων φαρμάκων παραγόταν από εθνικές ή και εθνικοποιημένες βιομηχανίες, οι οποίες συνεισέφεραν σημαντικά στην αύξηση του Εθνικού ΑΕΠ και στην ανάπτυξη της κάθε εθνικής οικονομίας.



Το Υπουργείο Υγείας με την θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής συνταγογράφησης με βάση την δραστική ουσία, υποχρεώνει στην ουσία τους ασφαλισμένους να λάβουν το πλέον φθηνότερο φάρμακο της παγκόσμιας αγοράς, ασχέτως της χώρας προέλευσής του και της αντικειμενικής ποιότητάς του, αφού εξαναγκάζει τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους που είναι και οι κατ’ εξοχήν καταναλωτές των φαρμάκων, να πληρώνουν την χρηματική διαφορά από την τιμή του πρωτοτύπου φαρμάκου. Τοιουτοτρόπως, η προμήθεια του ελληνικού γενοσήμου που είναι αποδεδειγμένα ανώτερης ποιότητας αλλά και μεγαλύτερης λιανικής τιμής, καθίσταται οικονομικά ασύμφορη για τον μικροσυνταξιούχο ή τον κάθε φτωχοποιημένο Έλληνα. Εν παραλλήλω, η απόδοση μικρότερου λιανικού κέρδους για τον φαρμακοποιό, το καθιστά και εμπορικό προϊόν με τάσεις αρνητικής διαφήμισης και μη προτεινόμενο στον τελικό καταναλωτή που είναι ο ασφαλισμένος του ΕΟΠΥΥ.



Με αυτές τις νομικές ενέργειες το Υπουργείο Υγείας οδηγεί την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία σε σημαντική μείωση πωλήσεων, σε οικονομική παρακμή και σε κλείσιμο μονάδων παραγωγής, αυξάνοντας έτσι τα ποσοστά ανεργίας στην χώρα μας. Παράλληλα, τα λιγοστά χρήματα των Ελλήνων ασφαλισμένων θα πάρουν τον δρόμο της φυγής από την χώρα, ώστε να πάνε στις μακρινές τριτοκοσμικές χώρες, προκειμένου να ενισχύσουν το επιχειρηματικό κεφάλαιο αλλοδαπών κερδοσκόπων που απασχολούν απλήρωτους και ανασφάλιστους εργάτες σε συνθήκες απόλυτης δουλείας.



Για άλλη μια φορά η Ελληνική κυβέρνηση απαξιώνει οτιδήποτε το ελληνικό, ενισχύοντας τις ξένες φαρμακοβιομηχανίες κολοσσούς και ευθέως εξυπηρετεί τα ξένα συμφέροντα, ισοπεδώνοντας τις ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες οδηγούνται σταδιακά στο υποχρεωτικό κλείσιμο. Η συμβολή του κλάδου της Ελληνικής Φαρμακοβιομηχανίας στην εγχώρια οικονομία ακολούθησε αυξητική πορεία την προηγούμενη δεκαετία, φτάνοντας το 2010 το 10% της συνολικής μεταποιητικής παραγωγής. Το ποσοστό αυτό είναι το τρίτο υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έπειτα από τα αντίστοιχα της Σλοβενίας και της Δανίας. Σε σχέση με τους υπόλοιπους κλάδους της εγχώριας μεταποίησης, ο κλάδος της παραγωγής φαρμάκων την περίοδο 2000 - 2010 παρουσίασε την υψηλότερη μέση ετήσια αύξηση ως προς την Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία. Η αύξηση αυτή είναι η μεγαλύτερη μεταξύ των αντίστοιχων κλάδων στις χώρες - μέλη της Ε.Ε. στη συγκεκριμένη δεκαετή χρονική περίοδο.



Επιπροσθέτως, την περίοδο 2000 - 2011, η παραγωγή του κλάδου σημείωσε τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ των υπόλοιπων κλάδων της εγχώριας μεταποίησης. Η αύξηση αυτή είναι επίσης η μεγαλύτερη μεταξύ των αντίστοιχων κλάδων των χωρών της Ε.Ε. για την εν λόγω διετία. Οι εξαγωγές ελληνικών φαρμακευτικών προϊόντων κατέχουν το τέταρτο μεγαλύτερο μερίδιο στο σύνολο των εξαγωγών της ελληνικής Μεταποιητικής Βιομηχανίας, ενώ παράλληλα ο κλάδος εμφανίζει γενικά μεγάλη παραγωγικότητα και υψηλή ανταγωνιστικότητα.



Η συμβολή της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας στο ΑΕΠ της χώρας εκτιμάται στα 2,8 δισ. €. Με βάση τους εκτιμώμενους πολλαπλασιαστές (οικονομικές παράμετροι), υπολογίζεται ότι για κάθε 1.000€ που δαπανώνται για την αγορά φαρμάκων που παράγονται στην Ελλάδα, το ΑΕΠ της χώρας μας ενισχύεται κατά 3.420 €.



Επομένως, είναι εύλογο και αναμφισβήτητο να συμπεράνουμε ότι εμπόριο, διαχείριση ακίνητης περιουσίας, μεταποίηση και Τράπεζες, επωφελούνται σε σημαντικό βαθμό από την ανάπτυξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, καθώς αυτή παρέχει χρηματικές και συναλλαγματικές εισροές σημαντικού ύψους για την παραγωγή και την εμπορία φαρμακευτικών προϊόντων.



Η άμεση απασχόληση εργατικού δυναμικού στον κλάδο εκτιμάται σε 10800 θέσεις εργασίας, όπου σημειωτέον οι ελληνικές φαρμακευτικές εταιρίες απασχολούν αποκλειστικά Έλληνες. Ωστόσο, εμμέσως υποστηρίζονται περίπου 13,4 χιλ. θέσεις σε εργασιακά συνεργαζόμενους κλάδους που συμμετέχουν στην παραγωγή και την διακίνηση φαρμακευτικών προϊόντων, ενώ άλλες περίπου 29 χιλ. θέσεις εργασίας προκύπτουν ως έμμεσο αποτέλεσμα της καταναλωτικής δαπάνης που απορρέει από τους καταβαλλόμενους μισθούς. Έτσι, η συνολική επίδραση στην απασχόληση από τη δραστηριότητα του κλάδου εκτιμάται σε 53,1 χιλ. θέσεις εργασίας. Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές, ότι η ελληνική παραγωγική φαρμακευτική βιομηχανία διαθέτει χαρακτηριστικά δυναμικού κλάδου για την ελληνική οικονομία και θα μπορούσε να συνεισφέρει σημαντικά στο νέο αναπτυξιακό ελληνοκεντρικό πρότυπο της χώρας και στην μείωση της ανεργίας.



Είναι πασιφανές, ότι οι ελληνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις αποτελούν τους ελάχιστους εναπομείναντες θύλακες ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Το ελληνικό φάρμακο και Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία αργοπεθαίνει στον βωμό των ξένων συμφερόντων και των ξένων πολυεθνικών. Όλες οι ενδείξεις της σημερινής οικονομικής κατάστασης και του χειρισμού της από την τρικομματική συμμορία, παραπέμπουν σε περίεργη, αήθη και αναμφισβήτητη συνδιαλλαγή του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος με τα ξένα κερδοσκοπικά συμφέροντα, καταπατώντας και ισοπεδώνοντας οτιδήποτε είναι ελληνικό.

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

Η Ελληνικότητα του αλφαβήτου Η πινακίδα του Δισπηλιού 5250 π. Χ.


Η Ελληνικότητα του αλφαβήτου
Η πινακίδα του Δισπηλιού 5250 π. Χ.


Οι αρχαιολογικές αποδείξεις
  Η θεωρία ότι το Αλφάβητο είναι εφεύρεση των Φοινίκων συντηρήθηκε εκτός των άλλων με το επιχείρημα ότι ορισμένα σύμβολα της φοινικικής γραφής μοιάζουν με τα αλφαβητικά γράμματα, π.χ. το άλεφ είναι αντεστραμμένο ή πλαγιαστό το ελληνικό Α κλπ. Το επιχείρημα αυτό φαινόταν ισχυρό μέχρι προ 100 περίπου ετών, όταν οι γλωσσολόγοι και οι ιστορικοί ισχυρίζονταν ακόμη ότι οι  Έλληνες δεν γνώριζαν γραφή προ του 800 π.Χ! Γύρω στο 1900 όμως ο Arthur Evans ανέσκαψε την ελληνική Μινωική Κρήτη και ανεκάλυψε τις ελληνικές Γραμμικές Γραφές, των οποίων τα σύμβολα ήταν ως σχήματα πανομοιότυπα προς τα 17 τουλάχιστον εκ των 24 γραμμάτων του ελληνικού Αλφαβήτου.
  Με δεδομένα :
α) Ότι τα αρχαιότερα δείγματα των ελληνικών αυτών γραφών ( Γραμμική Α και Β), που στην συνέχεια ανακαλύφθηκαν και στην Πύλο, στις Μυκήνες, στο Μενίδι, στη Θήβα, αλλά και βορειότερα, μέχρι τη γραμμή του Δούναβη και χρονολογήθηκαν τότε πριν από το 1500 π.Χ. και
β) ότι οι Φοίνικες και η γραφή τους εμφανίζονται στην ιστορία όχι πριν από το 1300 π.χ.
  Ο Evans στο έργο του Scripta Minoa διετύπωσε, πρώτος αυτός, αμφιβολίες για την αλήθεια της θεωρίας ότι οι Έλληνες έλαβαν την γραφή τους από τους Φοίνικες, εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιστημονική υποψία ότι μάλλον συνέβη το αντίθετο.
Οι αμφιβολίες για την μη προτεραιότητα των Φοινίκων έναντι των Ελλήνων στην ανακάλυψη της γραφής έγιναν βεβαιότητα, όταν ο καθηγητής Paul Flore, διεθνής αυθεντία της Προϊστορικής Αρχαιολογίας, δημοσίευσε στο αμερικανικό αρχαιολογικό περιοδικό, εκδόσεως του Πανεπι/μιου της Ινδιάνας, Nestor (έτος 16ον, 1989, σελ 2288) ανακοίνωση, στην οποία παραθέτει και αποκρυπτογραφεί πινακίδες ελληνικής Γραμμικής Γραφής, που βρέθηκαν στο Κυκλώπειο Τείχος των Πιλικάτων της Ιθάκης και χρονολογήθηκαν με σύγχρονες μεθόδους στο 2700 π.χ. Γλώσσα των πινακίδων είναι η Ελληνική και η αποκρυπτογράφηση του Φωρ απέδωσε φωνητικά το συλλαβικό κείμενο ως εξής:
AJERE- DA-TI. DA-MI-U-A-. A-TE-NA-KA-RE(IJa)-TE. Η φωνητική αυτή απόδοση μεταφράζεται κατά τον Γάλλο καθηγητή πάντοτε:
« Ιδού τι εγώ η Αρεδάτις δίδω εις την άνασσαν, την θεάν Ρέαν: 100 αίγας, 10 πρόβατα, 3 χοίρους».
Έτσι ο Φωρ  απέδειξε, ότι οι Έλληνες έγραφαν και μιλούσαν ελληνικά τουλάχιστον 1400 χρόνια πριν από την εμφάνιση των Φοινίκων και της γραφής τους στην ιστορία.
  Αλλά  οι αρχαιολογικές ανασκαφές στον ελληνικό χώρο την τελευταία 12ετία απέδωσαν και πολλές και μεγάλες εκπλήξεις. Οι Έλληνες έγραφαν όχι μόνο τις συλλαβικές Γραμμική Α και Β Γραφές τους αλλά και ένα είδος γραφής πανοποιότυπης με εκείνη του Αλφαβ’ητου τουλάχιστον από το 6000π.χ. Πράγματι στο Δισπηλιό, μέσα στα νερά της λίμνης της Καστοριάς, ο καθηγητής Γ. Χουρμουζιάδης ανεκάλυψε ενεπίγραφη πινακίδα με γραφή σχεδόν όμοια με την αλφαβητική, η οποία χρονολογήθηκε με τις σύγχρονες μεθόδους του ραδιενεργού άνθρακα 14 (C 14) και της θερμικής θερμοφωταύγειας στο 5250 π.χ.


Η Πινακίδα του Δισπηλιού

Τρία χρόνια αργότερα ο έφορος Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Ν. Σαμψών, ανασκάπτοντας το ΄΄ Σπήλαιο του Κύκλωπα της ερημονησίδας Γιούρα Αλοννήσου ( Βόρειες Σποράδες), ανακάλυψε θραύσματα αγγείων  (΄΄όστρακα΄΄) με γράμματα πανομοιότυπα με εκείνα του σημερινού Ελληνικού Αλφαβήτου, τα οποία χρονολογήθηκαν με τις ίδιες μεθόδους στο 5500-6000 π.χ. Ο ίδιος αρχαιολόγος διενεργώντας το 1995 ανασκαφές στη Μήλο, ανακάλυψε ΄΄ πρωτοκυκλαδικά΄΄ αγγεία των μέσων της 3ης χιλιετίας π.χ. που έφεραν πανομοιότυπα τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου Χ,Ν,Μ,Κ,Ξ,Ο,Π,Ε. Είναι πρόδηλο, ότι οι αρχαιολογικές αυτές ανακαλύψεις όχι απλώς προσέδωσαν ήδη τον χαρακτήρα του κωμικού στη λεγόμενη “ Φοινικική Θεωρία” περί ανακαλύψεως της γραφής, αλλά ανατρέπουν εκ βάθρων ολόκληρη την επίσημη χρονολόγηση της ελληνικής ιστορίας, όπως αυτή διδάσκεται, αλλά και την επίσημη παγκόσμια ιστορία του Πολιτισμού.

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

Υπαρξιακή Πρεσβυωπία



Πάσχουμε από Υπαρξιακή Πρεσβυωπία!
Βλέπουμε καθαρά αυτά που είναι μακρυά
και γι’ αυτά που είναι κοντά έχουμε Τύφλωση!