Επιστολή που είχε στείλει στον Κίτσο Τζαβέλα ο
Τουρκαλβανός δερβέναγας Κραβάρων Αχμέτ
Νεπρεβιστάνη(ορθογραφία κειμένου):
“Αγαπητέ μοι κίτζο τζαβέλα,το γράμμα σου έλαβα τα
γραφόμενα σου καλώς
εκατάλαβα.Τζαβέλα,΄ήξευρε ότι απο τον καιρόν οπού
έβαλα το ντουφέκι εις τον ώμον στοχάζομαι τον
εαυτόν μου τω όντι δια βασιλέα και τα εδικά σου τα ελληνοκορομπλίσματα να τα ειπείς εκεί οπου
περνάνε ειδέ εις εμένα μένουν άκαιρα ορφανέ. Οτι αν θελης να δείξης το ελληνικόν σου έρχεσαι
εδώ και
τότε θέλεις καταλάβει δυστυχισμένε εκείνους οπου τρώγουν τα ψημένα κάστανα. Ορέ
κίτζο
τζαβέλα το να μου λέγεις οτι η υψηλή πόρτα της
ρωσσίας πολεμά εις τα κάστρα της Πόλεως,και τον
βασιλέα μας έχουν κλεισμένον εις το ουτζκαλεση,το
γνωρίζω καιμένε,οτι μ’αυτά σας γελούν οι
φράγκοι, και σας στέλνουν εδώθε δια να σας σκοτώνωμεν
σαν τα σκυλιά, και έχομεν ελπίδα εις τον
θεόν, οπου ο πολυχρονεμένος βασιλέας μας την υψηλήν
πόρταν της ρωσσίας σας θέλει την
χαμηλώσει,τζαβέλα περισσότερα δεν σου γράφω και
θεόθεν υγίαν.
Τη 8 76ρ/ 1828,Λομπότινα
Ο του κραβάρου ντερβέναγας αχμέτ νεπρεβιστάνης”
Ο ίδιος αγάς γράφει απαντώντας στον Κίτσο όταν ο
δεύτερος αποκάλεσε τον τόπο του
ελληνικόν:
«Λέγεις ότι είναι τόπος Ελληνικός, ήξευρε ότι εγώ όπου έχυσα τόσον αίμα ως καθώς
λέγεις άλλον
τόπον θέλεις χύσει και εσύ και τότε θα φας κράβαρα
και λοιδορίκι, πλην μη στέλνεις και μαζώνεις
καρβουναραίους ότι αυτοί δια κάρβουνα ηξεύρουν και όχι δια ντουφέκι,
πολλά λόγια δεν σου λέω
σύρε από κει όπου ήλθες ορφανέ, ότι σας λυπούμαι όπου
εμείνατε τρείς σουλιώτες και θα χαθήτε
όλοι.
Και δια τόπον ελληνικόν όπου τον λέγεις εδώ, τόπος
είμαι εγώ και νησάλα θέλεις με γνωρίσεις
ογλίγορα. Μωρέ κίτζο εγώ σε ηξεύρω αρβανίτην ωσάν
εμένα, εσύ που στον διάβολον τα έμαθες αυτά
τα ελληνικά και εγώ δεν τα ηξεύρω;»
Φωτιάδης,Επανάσταση
21’, τομ.4, σελ.103
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου